समाचार

विनबर्ग उत्तरपूर्वी क्षेत्रीय खाद्य बैंक र द राइट सेन्टर फर कम्युनिटी हेल्थबीचको साझेदारीले खाँचोमा परेका थुप्रै परिवारलाई फाइदा गर्छ

बैशाख २५, २०७२

उत्तरपूर्वी पेन्सिलभेनियाका परिवारहरूले आफ्नो टेबलमा खाना राख्न निकै सङ् घर्ष गरिरहेका छन् । सी ओ भि डी-१९ महामारीको दीर्घकालीन आपूर्ति श्रृंखला प्रभाव र बढ्दो मुद्रास्फीतिका साथै खाद्यान्न, पेट्रोल र औषधीको बढ्दो खर्चले गर्दा थुप्रै परिवारहरूले ती तीन अत्यावश्यक वस्तुहरूबीच छनौट गर्न बाध्य भएका छन्। दुःखको कुरा, परिवारहरूले धेरै चोटि खाना खान छोड्छन्। 

ह्यारी र जेनेट विनबर्ग उत्तरपूर्वी क्षेत्रीय खाद्य बैंक र द राइट सेन्टर फर कम्युनिटी हेल्थले केही वर्षअघि लाकावाना र लुजर्न काउन्टीका अविरल क्षेत्रहरूलाई खाद्य उपलब्ध गराउन साझेदारी गरेको थियो जहाँ खाद्य पैंतरीहरू त्यति प्रशस्त छैनन्। 

"हामी सँगै मिलेर गरिरहेका छौं। विनबर्ग फाउन्डेसनसँग काम गर्न निकै रमाइलो भएको छ। तिनीहरूले भोजनको लागि अनुदान र अनुदान पाउँछन्। हामीले खाना वितरण गर्नुपर्दा म मेरी एलेन स्पेलम्यानलाई भेट्छु र तिनले हाम्रो लागि सँगै आदेश पाउँछिन्" भनी द राइट सेन्टर फर कम्युनिटी हेल्थका बिरामी तथा सामुदायिक सहभागिताका सह-निर्देशक जेरी म्याकएन्ड्रूले बताए।

"विनबर्ग फाउन्डेसनले हामीलाई सधैं ताजा तथा क्यानड खाना तथा दुग्धको उदारतासाथ आपूर्ति गर्छ र मलाई लाग्छ, यो एकदमै राम्रो छ। धेरै मानिस तथा व्यापारीहरूले हामीले मूल्यांकन गर्ने क्यान गरिएका सामानहरू अनुदान दिन्छन्," म्याकएन्ड्रूले भने। "सामान धेरै महँगो भएको छ। हामीले मदत गर्ने सबै जना निश्चित आयआर्जनमा छन् भन्ने होइन तर यीमध्ये कुनै-कुनै मानिसहरूले आफ्नो भोजन र औषधीबीच छनौट गर्नै पर्छ।"

खाद्य बैंकका निर्देशक मेरी एलेन स्पेलम्यानले यसो भनिन्, "उत्तरपूर्वी क्षेत्रीय विनबर्ग खाद्य बैंकको राइट सेन्टरसँग अद्भुत साझेदारी छ। "यस महामारीको बेला राइट सेन्टर हाम्रो इलाकाका परिवारहरूलाई कसरी मदत गर्न सकिन्छ भनेर सोध्ने पहिलो सदस्य निकायहरूमध्ये एक थियो। उनीहरुले विसं २०७० को मे महिनाको शनिबार दिउँसो उक्त महामारीको उचाईमा रहेका सयौं परिवारलाई खाद्यान्न वितरण गर्दै ड्राइभ–थ्रु वितरणको आयोजना गरेका थिए। द राइट सेन्टरजस्ता साझेदार निकायहरूको समर्थनविना हामीले गर्ने काम पूरा गर्न सकिंदैनथ्यो।

"तिनीहरूले हामीलाई 'मानिसहरूलाई मदत गर्ने' मनोभावमा साँच्चै मदत गर्छन्" भनी स्पेलम्यान निष्कर्षमा पुगे।

मे महिनाको एक दिन एउटी महिलाले म्याकएन्ड्रूलाई यसो भनिन्, "मलाई आफ्ना छोराछोरीसित गाई चाहिन्छ। मलाई कति दूध जान्छ, तपाईंलाई थाह छैन।" अनुदान दिएको खानाले तिनीहरूलाई एक हप्तासम्म मदत गरे तापनि आमाबाबुले आफ्ना छोराछोरीलाई के र कसरी खुवाउने भनेर चिन्ता गर्नु पर्दैन। 

खानाको पैंट्रीबाट लाभ उठाउने परिवारहरू मात्र होइनन्। धेरै प्राप्तकर्ताहरू वृद्ध व्यक्तिहरू हुन् जो निश्चित आयमा छन् जसले आफ्नो सबै खर्च पूरा गर्दैनन्। "हाम्रो एक जना वृद्ध दम्पती यहाँ जर्मेनमा हाम्रो नजिकै बस्छन् र जब म बगैंचामा बाहिर निस्कन्छु र बाहिर त्यस आइमाईलाई देख्छु, म सोध्नेछु, उसलाई केही चाहिएको छ कि भनेर सोध्नेछु र उसलाई हाम्रो फ्रिजबाट केही कुरा ल्याउनुहोस्। तिनी मदतको एकदमै कृतज्ञ छिन्" भनी म्याकएन्ड्रूले बताए। 

यी दुई संगठनहरूबीचको साझेदारीले उत्तरपूर्वी पेन्सिलभेनिया समुदायप्रति तिनीहरूको प्रतिबद्धता प्रस्टै देखाउँछ। म्याकएन्ड्रू कोभिड-१९ महामारी विगतको कुरा हो र धेरै खाद्य पैंट्री अनुदान दिन सकिने दिनको प्रतीक्षामा छन्। 

"मलाई आफ्नो काम असाध्यै मन पर्छ। म समुदायको लागि जे गर्छु त्यही गर्न मन पराउँछु। हामी कत्ति भाग्यमानी छौं भनेर मलाई थाह छ । यी सबै कुराहरू हुन मदत गरेकोमा म द विनबर्ग फाउन्डेशनप्रति साह्रै आभारी छु" भनी म्याकएन्ड्रूले बताए।